Ervaringen van stoppers door "Cold Turkey"

M. Bakker, 23 september 2008 gestopt, geschreven 20 oktober 2009

Op 23 september 2008 ben ik gestopt met roken, na 7 jaar gerookt te hebben. En dat is nogal een tijd voor iemand van 21. Ik rookte ergens tussen de 20 en 40 sigaretten per dag. Ik dacht nooit te kunnen stoppen, maar na een zware keelontsteking heb ik besloten te stoppen.
Ik stak mijn laatste sigaret aan bij de bushalte, en moest deze ook nog voortijdig uitdrukken omdat de bus te vroeg was. Vast een teken, haha. Ik dacht dat ik het heel erg moeilijk zou krijgen, maar dit is me alles meegevallen. Ik heb geen enkele sigaret meer aangeraakt sinds die datum, en had niet al te veel problemen met het afslaan van aangeboden sigaretten. Alleen was het af en toe lastig in de kroeg, vooral als ik iemand was vergeten te vertellen dat ik was gestopt. Verder heb ik écht nergens last van gehad. Ik ben alleen wel van mening dat je pas kunt stoppen als je het écht zelf wilt. Als jij een goede reden hebt en het echt voor jezelf doet, kan je het. Het enige nadeel van mijn stoppen is dat ik 12 kilo ben aangekomen. Maar hetgeen ik ervoor terug heb gekregen [zoals een betere conditie en een veel sterker reukvermogen en véél minder hoestbuien] is het alles waard. En met die betere conditie kan ik weer werken aan het wegwerken van de overtollige kilo's.

Petra, 17 januari 2005 gestopt, geschreven 15 november 2007

Eens een roker, altijd een roker??? Ik ben op 17 januari 2005 gestopt met roken, nu bijna dus 3 jaar geleden. Ik had met een aantal collega's afgesproken om te gaan stoppen. We zouden dan natuurlijk niet op 1 januari gaan stoppen want dan wisten we al dat dat een mislukking zou gaan worden. Met een nieuwjaarsreceptie geen sigaret in je hand...nee, dat kon niet. Ik zal erbij vertellen dat ik bijna 2 pakjes sigaretten rookte en helemaal niet gemotiveerd was om te stoppen want ik had altijd gezegd dat ik nooit zou stoppen. Maar toen werd er ingevoerd dat er op en in bedrijven niet meer gerookt mocht worden.

Ook leerde ik mijn huidige man kennen die astmatisch is, en mocht ik wel roken maar niet in huis. Bij de meeste familie en vrienden kon ik ook niet meer in huis roken en dus stond ik in weer en wind op het balkon en buiten te roken. En ook nog eens lekker ongezellig: niemand die met me mee kwam roken want ik ben de jongste van een familie en iedereen was al gestopt. Op 16 januari 2005 heb ik 's avonds bijna de hele avond op het balkon gestaan en maar roken !! Ik werd er gewoon misselijk van, ook van de stress natuurlijk: de gedachte alleen al dat ik zou moeten stoppen....gewoon m'n (rook)vriendje kwijt......echt een minder leuke gedachte. Op 17 januari 2005 was het zover!! Vandaag ging ik stoppen!! Uit voorzorg had ik alvast pleisters gehaald: 40 euro !!! ik schrok van de prijs !! Daar had ik 10 pakjes sigaretten voor !!!! Enfin, pleisters gekocht voor noodgevallen en op een gegeven moment dacht ik dat ik wel toe was aan een pleister. Ik las de hoeveelheid nicotine die in de pleister zat en zei tegen mijn man dat ik echt niet zo'n pleister ging plakken hoor!! Weet je wel hoeveel nicotine er in zo'n pleister zit???? hahaha volgens mij was ik niet helemaal helder op dat moment want als je rookt, krijg je meer nicotine binnen. Maar het stimuleerde mij wel om geen pleisters te gaan plakken. (Ze liggen hier nog steeds.....) Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik niet meer weet hoe ik de eerste maanden en het eerste jaar door ben gekomen zonder sigaretten. Al mijn collega's met wie ik zou stoppen,waren allemaal weer begonnen. En ik was nog steeds gestopt. En eigenlijk wilde ik helemaal niet stoppen, echt niet!! Ik vond roken gewoon lekker en gezellig. En nog steeds vind ik het niet vies ruiken maar ik durf geen sigaret meer op te steken, gewoon omdat ik het zonde vind en dan moet ik weer die ellendige maanden meemaken want ik weet zeker dat ik dan weer wil stoppen. Wat het allemaal nog erger maakte is dat iedereen zei dat je beter ging ruiken en proeven.....nou, helemaal niet hoor!! Ik heb daar geen verandering in gemerkt. Je gaat je fitter voelen: nou, ik voelde me alleen maar beroerd en in de tijd dat ik rookte was ik nooit ziek maar toen ik gestopt was, deed ik met elke ronde van de griep en verkoudheid mee. Ik heb toen ook wel geroepen dat ik beter weer kon gaan roken, toen was ik bijna nooit ziek! En wat nog het ergste was: Ik ben 18 kg aangekomen!!!!! Maar ook gaan er nu langzaam weer wat kilo's af. Ik hoest nog steeds en af en toe heb ik nog wel eens het gevoel dat ik zwaar gerookt heb. Vooral met een verkoudheid die dan vastzit op je borst of op je longen. Ik wil hiermee aangeven dat ik dus echt niet gemotiveerd was om te stoppen en het ook eigenlijk niet wilde maar ik heb het gezien als een soort uitdaging voor mezelf, ik haatte het altijd dat ik niet de baas was over mezelf omdat ik in de 'macht' was van sigaretten. Voor mij was stoppen met roken echt een uitdaging om mezelf te bewijzen dat ik sterker was dan die sigaret. En het is me tot nu toe ook gelukt. Ik zeg nooit “nooit” maar op dit moment ben ik blij dat ik ben gestopt. Zeker nu je straks nergens meer mag roken. En, niet geheel onbelangrijk: mijn huid ging er na 14 dagen nadat ik gestopt was, al heel anders uit zien. De grauwe kleur verdween en mijn gezicht kreeg een gezonde kleur. Bovendien heeft het mijn ego gestreeld omdat ik het helemaal zelf heb gedaan. Moet wel zeggen dat ik gesteund werd door mijn man, die dan weer met een cadeautje kwam of dat hij me een digitaal kaartje stuurde waarin hij me vertelde dat hij het zo knap van me vond! En eigenlijk denk ik toch elke dag nog wel eens aan een sigaret maar ik zie het allang niet meer als een gemis. Ook als collega's gaan roken, denk ik wel eens; "waarom zij wel en ik niet?" Maar zij denken dan weer op hun beurt: "Waarom kan zij wel stoppen en ik niet?" Er is dus altijd wel wat en ik weet als ex-roker, dat er ook altijd wel een reden is om te roken. En hetzelfde geldt voor de financiële kant, ik heb hele slechte financiële tijden gekend maar er bleef altijd wel geld over voor die sigaretten ;-) Ik zal niet zeggen dat ik er rijk van ben geworden nu ik niet meer rook maar op langere termijn merk je het wel in je portemonnee. Dit was mijn stopverhaal en ik hoop dat er misschien andere rokers iets aan hebben. Het is vaak net het knopje en het zetje in je rug wat ertoe kan leiden dat je er opeens achter komt dat je 'al' drie jaar niet meer rookt ! Ik wens iedereen die wil gaan stoppen of gestopt is, heel veel suc6 !! En echt, het valt niet mee maar na een jaar kijk je al heel vreemd naar de foto's waar je nog met een sigaret in je handen zit !! Groetjes, Petra

Jacqueline, 12 april 2005 gestopt, geschreven 14 januari 2007

Het is nu 14 januari 2007. Sinds 12 april 2005 ben ik gestopt met roken. Ik denk dat ik nooit meer zal roken. En iedere dag dat ik niet meer rook wordt die kans groter. Begonnen als kind van 13 en pas definitief gestopt op mijn 44e. Zelfs toen ik zwanger was in 1988 en 1990 ben ik niet geheel gestopt met roken. Wel sterk verminderd, maar toch. Rond mijn 25e kreeg ik een chronische darmziekte, de ziekte van Crohn. Na ongeveer 10 jaar werd duidelijk dat roken en crohn niet samen gaan, maar stoppen deed ik niet. Een leven zonder sigaretten leek mij geen leven. Slaat nergens op, maar toch. Ook speelde mee dat ik ontzettend dik werd van de medicijnen die ik kreeg voor mijn ziekte. Prednison en aanverwante medicijnen. Ik dacht als ik nu stop dan kom ik nog een aantal kilo's aan. Iedere keer stelde ik het uit. Toen ben ik begonnen met niet meer te roken in gezelschap van andere mensen, er kwamen steeds minder rokers, en het bleek dat feestjes ook gezellig waren zonder sigaretten. Ook tijdens vakanties met mijn gezin rookte ik niet meer. In het begin deed ik dit met behulp van pleisters en dat werkte wel. Op het laatst rookte ik alleen nog maar stiekem buiten, niemand wist ervan. Ondertussen was mijn ziekte zo erg geworden, dat ik geopereerd moest worden, wat resulteerde in een permanente stoma. Toen zag ik dit als een nieuw begin en stopte definitief. Ik ben gewoon gestopt, zonder hulpmiddelen. De ergste weken lag ik natuurlijk in het ziekenhuis en daarna was ik ook nog een paar weken niet zelfstandig. Dat hielp uiteraard wel. Al mijn aan roken gerelateerde kwaaltjes zijn over. Geen snelle pols en hartslag meer, geen pijn meer tussen mijn schouderbladen en niet meer kortademig na het lopen van 3 trappen. En niet meer uit mijn humeur als ik geen sigaretten meer heb. Geen stinkende kleren, auto en mond meer. De huid van mijn gezicht is zachter en met mijn tanden en tandvlees gaat het ook steeds beter. De crohn is op dit moment rustig en ik hoef geen nare medicijnen meer te slikken. Wel ben ik een aantal kilo's aangekomen, dat is wel vervelend, ik was al te dik. Maar de andere voordelen zijn groter. Ik hoop dat ik hiermee andere mensen kan steunen die deze beslissing nog moeten nemen of aan het worstelen zijn met hun verslaving.

Jan, gestopt op 25 januari 2003, geschreven in 2006

Mijn naam is Jan, ik ben nu 64 jaar. ik heb 48 jaar gemiddeld 5 pakjes zware van Nelle per week gerookt, en ben op 25-01-2003 cold turkey gestopt, nadat ik geen zak aardappelen van 5kg meer kon tillen. Dat stoppen ging aanvankelijk heel erg goed, mede door deze site, veel tandenstokers en wilskracht. Ik hoeste na drie weken niet meer, kon weer hele einden lopen en dacht het gered te hebben. Helaas kreeg ik in Aug 2003 een zware dubbele longontsteking waar ik mee ben doorgelopen (ik dacht dat ik gewoon een griepje had) en begon bloed op te geven. De longarts konstateerde een hele zware Longemfyzeem, niet meer te genezen, ik beschik nu nog over 39% van mijn longen. Ik ben volledig invalide, gebruik extra zuurstof (2 liter p min), loop met een rollator (max 25m aan een stuk), en zit in een electroscooter, maar ik ben nog steeds vreselijk optimistisch, en laat mij niet klein krijgen. ik vertel dit (NIET OM MEDELIJDEN OP TE ROEPEN) maar om te laten zien wat voor een vreselijke uitwerking het het roken op ons heeft. Misschien een stok achter de deur voor moeilijke stoppers. Aals er ook maar èèn iemand door mijn verhaal stopt, dan ben ik een gelukkig mens. en geloof mij: als ik, nà 48 jaar kon stoppen (cold turkey) dan kunt u het ook. Zzet hem op, ga er voor, je grootste beloning is gezondheid.

Mail je ervaringen naar: webmaster@ikstop.nl